Vínill vikunnar er að þessu sinni platan Mannlíf eftir Jóhann G. Jóhannsson sem kom út 1976.
Jóhann G. Jóhannsson fæddist 22. febrúar 1947 og lést 15. júlí 2013. Hann stofnaði hljómsveitina Óðmenn í Keflavík 1966 og gaf út með henni smáskífu, en lagði Óðmenn svo niður eftir mannabreytingar 1968. Hljómsveitin var endurreist sem tríó 1969 og gaf út tvöfalda plötu samnefnda sveitinni 1970. Samhliða því að semja lög fyrir þá plötur varð til söngleikurinn Óli, eða poppleikur, eins og það var kallað í dagblöðum þess tíma. Litla leikfélagið setti poppleikinn Óla upp í Tjarnarbúð og Óðmenn léku undir á sýningum, en að því loknu lagði sveitin upp laupana og Jóhann sneri sér að myndlist. Hann var þó ekki hættur að fást við tónlist, því lagið Don't Try to Fool Me kom út 1973 og fyrsta sólóplatan, Langspil, kom út 1974. Henni var bráðvel tekið og hefur verið endurútgefin nokkrum sinnum.
Jóhann byrjaði upptökur á nýrri plötu 24. júlí 1976 í Hljóðrita í Hafnarfirði. Fram að því hafði hann jafnan samið enska texta, en í viðtali í Vísi í byrjun nóvember segist hann nú hafa ákveðið að hafa alla texta á íslensku, enda hafi hann langað til að komast að því hve miklu hann „næði út úr þessu alíslensku” eins og hann orðaði það. Í viðtalinu kemur einnig fram að Jóhann hafði þá þegar verið búinn að nota ríflega 200 stúdíótíma í upptökurnar, sem þótti geysi mikið á þeim tíma.
Upptökum lauk 12. nóvember og til stóð að platan, sem heita átti Mannlíf, kæmi út í byrjun desember. Þegar hún var kynnt á Óðali 5. desember bólaði þó ekki á eintökum í búðum. Hún var svo kynnt öðru sinni 16. desember, þá fyrir poppblaðamönnum, og sagt að platan væri væntanleg. Þessi seinagangur dró eðlilega nokkuð úr sölu á Mannlífi þegar platan loks kom í verslanir, en henni var þó vel tekið og hún fékk almennt mjög lofsamlega dóma.
Í Morgunblaðinu 12. desember sagði Slagbrandur til að mynda að með plötunni hafi Jóhann G. Jóhannsson tekið af öll tvímæli um að hann skipi öruggan sess á bekk með fremstu rokktónlistarmönnum landsins auk þess sem platan bæri þess glögg merki að hér sé á ferðinni fjölhæfur og vandvirkur listamaður.
Á umslagi plötunnar kemur fram að lögin á henni hafi orðið til frá vori 1975 til vors 1976. Jóhann stýrði upptökum í samvinnu við Tony Cook og útsetti flest lögin á henni, en Magnús Ingimarsson útsetti strengi, óbó, flautu og vibrafón í laginu Draumsýn og strengi í Síðan ég hef. Kristinn Sigmarsson og Jóhann G. Jóhannsson útsettu fyrir blásara
Jóhann G. Jóhannsson syngur á plötunni og klappar og leikur á kassagítar, rafmagnsgítar, bassa og hljóðgervil.
Ólafur Garðarsson leikur á trommur, Jakob Magnússon á píanó, rafmagnspíanó, klavínett, hljóðgervil og orgel, Magnús Kjartansson á píanó, klavínett, marimba og hljóðgervil, Karl Sighvatsson á píanó og orgel, Lárus Grímsson á hljóðgervil, Þorsteinn Magnússon og Björgvin Gíslason á rafmagnsgítara, Kristinn Sigmarsson á trompet, Kristinn Svavarsson á tenórsaxafón, Gunnar Ormslev á tenórsaxafón og flautu, Árni Scheving á víbrafón, Duncan Chanpell á óbó, Helga Hauksdóttir, Ásdís Þorsteinsdóttir og Dóra Björgvinsdóttir á fiðlur, Deidre Hermann á lágfiðlu og Auður Ingvarsdóttir á selló.
Sólspil, útgáfa Jóhanns, gaf plötuna út.
A-hliðin hefst með laginu Enginn vegur engan veginn og síðan koma Þú veiddir mig, Síðan ég hef, Á mótorhjóli og Ekkert er betra.
B-hliðin hefur að geyma lögin Hvað er hvað verður?, Engu nær, Annan mann, Þannig ert þú og Draumsýn.
