Spaugstofan gerir góðlátlegt grín að góðærinu, bankakerfinu og pólitíkinni – þar sem Íslendingar taka upp evruna í algjörri leynd, nema fyrir einum manni sem má alls ekki vita af því.

Geimfari lendir á Íslandi eftir bankahrunið og finnur Glitni í rústum, auðmenn í partýi og Davíð Oddsson orðinn að apa – satírísk geimsaga um útrásina, einkavæðinguna og fall bankanna.

Í miðri kreppu reynir ríkisstjórnin að halda þjóðinni rólegri með aðgerðarpökkum, rússneskum bankabrögðum og söngvum um að „vera bara hamingjusöm“ – á meðan veruleikinn molnar í kringum…

Í miðri kreppu reyna stjórnvöld að bjarga orðspori þjóðarinnar með því að endurhanna Ísland – nýtt nafn, nýjan fána og nýjan þjóðsöng fyrir landið sem fór „laglega á hausinn“.

Spaugstofan skopast að kreppunni og ábyrgðarleysinu – þar sem bankar verða fiskvinnslur, jákvæðni leysir öll vandamál og „hvítbókin“ um hrunið er… alveg tóm.

Spaugstofan sýnir hrunið sem rannsókn sem aldrei á að finna sökudólga í – þar sem sönnunargögn fara í tætara, seðlar eru prentaðir með bankastjórum á og skuldir hverfa með einu pennastriki.

Ferðamenn streyma í nýja „skandalhringinn“ um Reykjavík þar sem hægt er að skoða útrásarvíkinga og ráðamenn sem settu þjóðarbúið á hausinn – og eru enn á röltinu.

Í Spaugstofunni gerist hið óhugsandi: íslenska þjóðin segir af sér – og skilur ráðherrana eftir eina með skuldirnar, kreppuna og eigin ráðaleysi.

Hercule Poirot kemur til Íslands til að rannsaka stærsta „glæp“ landsins – en kemst að því að enginn er sekur, enginn gerði mistök og því þarf enginn að segja af sér.

Spaugstofan breytir jólunum í kreppusögu þar sem útrásarvíkingar syngja jólalög, nýir gjaldmiðlar eru fundnir upp og sjálft jólaguðspjallið endar með skuldabréfum og afskrifuðum milljónum.

Spaugstofan fer með áhorfendur í kaldhæðnislega „Crash Tour“ um kreppulandið Ísland – þar sem skuldir skipta um eigendur, túristar kaupa kreppubrúður og hinir raunverulegu sökudólgar…